Dnia 14 lutego 2025 roku w Domu Sióstr w Staroźrebach, w wieku 94 lat, otoczona modlitwą Sióstr, zmarła Siostra Atanazja – Leontyna Zając.
Siostra Atanazja urodziła się 27 września 1930 roku w miejscowości Piotrówek koło Garwolina w licznej rodzinie, w której na świat przyszło siedmioro dzieci. Siostra Atanazja miała trzy siostry: Genowefę, Irenę i Zofię oraz trzech braci: Edwarda, Henryka i Tadeusza. Rodzicami byli Władysław i Józefa z Tobiaszów. Państwo Zającowie prowadzili nieduże gospodarstwo, ponadto ojciec miał warsztat stolarski. W domu panowała atmosfera religijna, nie brakowało ducha żywej wiary w pomoc i opiekę Bożą.
Dzieciństwo Siostry Atanazji przypadło na trudne czasy wojny. Tuż przed wybuchem II wojny światowej, w 1938 roku, rodzice sprzedali gospodarstwo w Piotrówku, a zakupili 17-hektarowe gospodarstwo w Pomorzu koło Ciechanowa. W czasie okupacji niemieckiej starsze rodzeństwo Siostry Atanazji zostało wywiezione na przymusowe roboty do Niemiec. Dom rodzinny oraz budynki gospodarcze spłonęły w wyniku działań wojennych.
Po zakończeniu wojny Leontyna ukończyła Szkołę Podstawową w Opinogórze oraz rozpoczęła naukę w Liceum Ogólnokształcącym dla pracujących w Ciechanowie. W tym czasie podjęła także pracę w Pomorzu jak nauczycielka pisania i czytania na organizowanych dla analfabetów kursach.
W 1950 roku przerwała naukę i przez rok pracowała jako ekspedientka w wielobranżowej spółdzielni w Dzboniu. Zarobione pieniądze planowała przeznaczyć na posag kanoniczny, który była zobowiązana wnieść do Zgromadzenia. Kierowana głosem powołania do Zgromadzenia wstąpiła 25 sierpnia 1952 roku. W życiorysie napisała: «Wybrałam Zgromadzenie Sióstr Pasjonistek ze względu na jego charakter kontemplacyjno-czynny, pasyjny».
22 lutego 1953 roku rozpoczęła Nowicjat otrzymując imie zakonne Siostra Maria Atanazja. 22 lutego 1955 roku złożyła pierwszą profesję zakonną, a 22 lutego 1960 wieczystą. Od lutego do sierpnia 1955 roku posługiwała w dziale gospodarczym Pałacu Biskupiego w Płocku, a następnie przez rok w Domu Głównym Zgromadzenia w Płocku. Przez kolejny rok pracowała w gospodarstwie Domu Zakonnego w Strzemieszycach, a następnie w latach 1957-1958 i 1959-1960 w Seminarium Duchownym w Płocku. W czasie rocznej przerwy uczestniczyła w Kursie Gospodarczym w Warszawie. W latach 1960-1964 pracowała na terenie Domu Głównego w Płocku. W latach 1964-1966 posługiwała w Lęborku, przez kolejny rok w Sierpcu, a następnie przez dwa lata w Łodzi. Jako kucharka pracowała w Ciechocinku (1969-1970), w Państwowym Domu Opieki w Lublinie (1970-1978), w Strzemieszycach (1978-1979), w Dąbrowie Górniczej (1979-1988), ponownie w Strzemieszycach (1988-1991), w Sierpcu (1990-1992), w Staroźrebach (1992-1993), w Kraśniku (1993-1994) i w Bratoszewicach (1994-1998). Ostatnią placówką Siostry Atanazji były Staroźreby, gdzie do 2003 roku pełniła obowiązek kucharki, a w ostatnich latach życia jako emerytka angażowała się w prace na terenie domu według możliwości zdrowotnych.
Otoczona modlitwą Sióstr odeszła do Pana w Godzinie Miłosierdzia 14 lutego 2025 roku.
Pogrzeb Siostry odbył się 18 lutego 2025 roku. W kaplicy Domu Zakonnego w Staroźrebach o godz. 14.00 odprawiono Mszę Świętą poprzedzoną nabożeństwem różańcowym w intencji Zmarłej. Ciało Siostry Atanazji spoczęło w grobowcu Sióstr Pasjonistek na cmentarzu w Staroźrebach.
Wieczny odpoczynek racz Jej dać Panie…
